کافه رستوران باغ
اینم یه سفارش دیگه‏.‏
یه پرس خوراک سی با پلو‏.‏
آکیرا تاچیبانا‏.‏ هفده ساله‏.‏
دبیرستانی‏.‏
‏-‏اوه‏،‏ خسته نباشی‏.‏ ‏-‏نخسته‏.‏
ماسامی کوندو‏.‏
چهل و پنج ساله‏.‏
مدیر یک رستوران خانوادگی‏.‏ مطلقه‏.‏
‏-‏ما با هم دوستیم‏.‏ ‏-‏با هم دوستیم‏.‏
اینو ببرین برای میز 4‏.‏
اوه‏،‏ من می برمش‏.‏
فقط به خاطر اینکه من و تو با هم رفیقیم‏،‏ تاچیبانا‏-‏سان‏.‏
شایدم به خاطر اینه که تو مدیرشی‏،‏ نه رفیقش‏.‏
هیچ معلومه چیکار داری می کنی؟
‏-‏سفارشتون رسید‏.‏ ‏-‏اوه‏،‏ حق با اونه‏.‏
خب‏،‏ ما با هم رفیق هم هستیم‏.‏
کوندو‏-‏سان‏،‏ با منم رفیق میشی؟
اوه‏،‏ چرا که نه‏،‏ ما هم می تونیم با هم رفیق باشیم
راستش رو بخوای فکر نکنم لازم باشه یه مدیر و یه کارمند با هم رفیق باشن‏.‏
چی شد؟ ولی خودت گفتی که
یوشیزاوا‏-‏کون به نظرم موهات زیادی بلند شده‏.‏
تو توی یه رستوران کار می کنی‏.‏
اگه موهات رو کوتاه نکنی
ممکنه حتی با اینکه با هم رفیقیم از کارت اخراج بشی‏.‏
بعد مدرسه‏،‏ جا کفشی‏،‏ طنین صدای باران
AnimWorld‏.‏Net
Temari
وقتی بدون چتر شروع به دویدن می کنم پیراهنم خیس می شود
تو هم باشگاهیم نیستی
ایکاش باران بودم‏.‏‏.‏‏.‏ اینجوری می تونستم حست کنم
بذار لمست کنم‏.‏‏.‏‏.‏
یک‏،‏ باهام مثل بچه ها رفتار نکن
دو‏،‏ اگه با مهربونی بخوای بازیم بدی‏،‏ خیلی بدتر میشه
دوستت دارم ‏(‏‏‏صدام رو می شنوی؟)‏
دوستت دارم
حالا می تونم از روی هر گودالی بپرم
بعد باران‏،‏ به محض ظهور رنگین کمان چشمت رو گرفتم
نسبت به احساسات خیلی بی تفاوتی به خاطر همینه‏!‏
قطره های بارون در آسمان آبی تابستانی می درخشه
لولو لالا من عاشقم
بعد بارون‏.‏‏.‏‏.‏
الان‏،‏ دیگه شک ندارم
که به چتر نیازی ندارم
نم نم باران
این‏.‏‏.‏‏.‏
دوستی‏!‏
من به عنوان یه دوست بغلت کردم‏!‏
دوست؟
درسته‏!‏
‏-‏هی‏،‏ آکیرا‏-‏چان‏.‏ ‏-‏خسته نباشی‏.‏
اوه‏،‏ نه‏!‏ صورتت جوش زده آکیرا‏-‏چان؟
اوه‏،‏ آره‏.‏
اوه‏،‏ یه چیزی دارم که تاثیر خوبی واسه برطرف کردن جوش داره‏.‏
سرت رو بگیر بالا و همیشه با پشتکار به کارت برس‏!‏‏!‏
یوشیزاوا‏،‏ چی شده؟
‏-‏تو دردسر افتادم‏.‏ ممکنه اخراج شم‏.‏ ‏-‏چی؟
کوندو‏-‏سان بهم گفت که موهام زیادی بلند شده‏،‏ همین‏.‏
پس‏،‏ چرا من موهات رو کوتاه نکنم؟
چی؟
می خوام آرایشگر بشم‏،‏ واسه همین به اینکار واردم‏.‏
دستت ببوسم‏،‏ اینجوری که خیلی عالی میشه‏!‏
اگه بتونی بعد از شیفت امروز ترتیبش رو بدی عالی میشه‏!‏
هی‏،‏ آکیرا‏-‏چان‏.‏
تو با یوشیزاوا رفیقی‏،‏ درسته؟
دوست‏.‏‏.‏‏.‏
مساوی نامساوی
بیشتر مثل یه آشنا می مونه‏.‏
‏-‏اون فقط یکی از آشناهامه‏.‏ ‏-‏که اینطور‏.‏
آکیرا‏-‏چان‏.‏‏.‏‏.‏
آکیرا‏-‏چان کسی هست که دوستش داشته باشی؟
چی؟ من‏.‏‏.‏‏.‏
اوه‏،‏ متاسفم‏.‏ سوال عجیبیه‏.‏
می خوام با یوشیزاوا صمیمی تر بشم‏.‏
حتی اگه مجبور شم قدم به قدم برم جلو‏.‏
درسته که می خوام آرایشگر بشم‏،‏
ولی هنوز تو این کار مهارت ندارم‏.‏
ولی همیشه می خواستم یه فرصتی واسه کنارش بودن به دست بیارم‏.‏
خیلی ذوق زده شده بودم‏،‏ نتونستم جلوی خودم رو بگیرم‏.‏
نمی دونم همه چیز ردیف میشه یا نه‏.‏ امیدوارم با هم جور در بیایم‏.‏
مطمئنم از پسش برمیای‏.‏
کم کم به هر بهونه ای هم که شده
می تونی ارتباط بیشتری باهاش برقرار کنی‏.‏
اگه فرصت بیشتری برای آشنایی دستتو اومد
به نظرم یه دوستی ساده هم می تونه تبدیل به یه رابطه رمانتیک بشه‏.‏
یه دونه ای‏!‏
شنیدم واسه خیلیا از این اتفاقا میوفته‏.‏
‏-‏می تونی این راز رو برام نگه داری؟ ‏-‏چرا که نه
حالا که پرانرژی شدم‏،‏ حس می کنم گشنه مم شده‏.‏
باید اینو بخورم‏.‏ شروع می کنم‏.‏
‏-‏من برمی گردم سر کارم‏.‏ ‏-‏باشه‏.‏
آکیرا‏-‏چان‏!‏
ممنونم‏.‏
به نظرم این کار رو راه می ندازه‏.‏ اوه‏،‏ سلام‏.‏
اگه وقت کردی حتما یه سر برو اونجا‏.‏
جشنواره تابستانی معبد سومییوشی
جشنواره تابستانی‏.‏‏.‏‏.‏
هر سال تو معبد نزدیک ایستگاه این جشنواره رو برگزار می کنن‏.‏
‏-‏کوندو‏-‏سان همچنان اصرار داره ‏-‏یکی دیگه هم مونده و این آخریشه دیگه
که هر سال اطلاعیه اش رو به دیوار بچسبونه‏.‏
تابستون‏.‏‏.‏‏.‏
خیلی ممنون‏.‏
تابستون‏.‏‏.‏‏.‏
تابستون هم داره به سر میرسه‏.‏
کوندو‏-‏سان‏.‏
اوه‏،‏ خسته نباشی‏.‏
دوست‏.‏‏.‏‏.‏
به نظرم دوستان معمولا به هم پیغام می دن‏.‏
می خوام بهت پیغام بدم‏،‏ کوندو‏-‏سان‏.‏
چی شد؟ از گل آفتاب گردون و کاری خوشت میاد؟
راستش از چیزای زرد رنگ خیلی خوشم میاد‏.‏
نارنگی و شیبا اینو هم تپش قلبم رو می برن بالا‏!‏
‏-‏خب این چیزام زردن دیگه‏.‏ ‏-‏آره‏!‏
ماسامی کوندو
حتی اگه الان فقط با هم رفیق باشیم‏،‏ مطمئنم یه روزی‏.‏‏.‏‏.‏
یه لحظه صبر کن‏!‏
یک‏،‏ دو‏.‏ یک‏.‏‏.‏‏.‏
اوه‏،‏ احیانا الان هیچ کلاس درمانی ای نداری؟
‏-‏خوش به حالت‏!‏ ‏-‏چی از جونم می خوای؟
ما که به زور وارد محدوده تیم فوتبال نشدیم‏.‏
یاماموتو‏،‏ سنپای‏،‏ مگه تو تیم فوتبال رو کنار نذاشتی؟
امتحاناتت رو در پیش داری‏.‏
می خوام با تمرین یکمی خودم رو خالی کنم‏.‏
که اینطور‏.‏ پس فعلا‏.‏
هی‏!‏
تازگیا خیلی تو خودتی‏.‏
قبلا با اون دختر چشم بادومی می پریدی‏.‏
اوه‏،‏ آکیرا‏.‏‏.‏‏.‏
داری راجع به آکیرا تاچیبانا حرف می زنی؟
اوه‏،‏ اسمش تاچیباناست؟
اون چی بود دیگه؟
چی؟ خب‏.‏‏.‏‏.‏
خب دیگه خدافظ‏.‏
اوه‏،‏ هی‏!‏ صبر کن‏!‏ هی‏!‏
اوخ‏!‏
لعنتی‏.‏
‏-‏حالت خوبه؟ ‏-‏اوه‏،‏ آره‏.‏
خوبم‏.‏ ولی یکمی درد گرفت‏.‏
‏-‏متاسفم‏.‏ ‏-‏تو تقصیری نداری‏.‏
ولی من به خاطر امتحانا بازنشسته نشدم‏.‏
پس به خاطر جراحت بوده‏،‏ نه؟
که اینطور‏.‏ تو فکر این بودم که یه مدت ندیدمش
ولی نمی دونستم به خاطر این بوده که آسیب دیده بوده‏.‏
احتمالا وضعیتش باهات فرق داشته
ولی مگه ورزشکارا وقتی آسیب می بینن چاره ای جز ترک تیم شون هم دارند؟
نمی دونم بعد از این بازم می خواد بدوه یا نه‏.‏
تاچیبانا این حرفا رو زده؟
‏-‏نه‏.‏ ‏-‏پس این مساله ای نیست‏.‏
مطمئنم که بازم می خواد بدوه‏.‏
با خاطر آسیب دیدگی و امتحانا از فوتبال جدا شدم‏،‏
ولی می خوام تا می تونم فوتبال بازی کنم چون دوستش دارم‏.‏
ولی
شاید این کار برای برای آدمای مستعد هم اونقدرا راحت نباشه‏.‏
شاید اون از عود کردن جراحتش می ترسه
از اونجایی که اون ستاره تیم دو میدانیه
انتظار مردم ازش باید خیلی بالا باشه‏.‏
از همه بالاتر‏،‏ خودش هم باید خیلی بلند پرواز باشه‏.‏
خب دیگه‏،‏ سعی کن اینقدر نگران نباشی‏.‏
به نظرم با داشتن دوستی مثل تو که بهش اهمیت می ده
حال تاچیبانا بهتر میشه‏.‏
به هر حال به عنوان کاپیتان سابق بی استعداد تیم فوتبال‏،‏ نظرم اینه‏.‏
خیلی ممنون‏.‏
‏-‏این آخریشه‏!‏ ‏-‏بله‏!‏
کاربرگ توسعه مهارت های خوندن ژاپنی مدرن
اوه‏،‏ داشتی تکالیف تابستونیت رو انجام می دادی؟
از اون دسته از آدمایی که هر روز کم کم تکالیفشون رو انجام می دن؟
امیدوارم یوتو هم ازت یاد بگیره‏.‏
این مال تکالیف کلاس توسعه مهارتهای خواندنمه‏.‏
چی؟
که اینطور‏.‏ تکالیف مربوط به توسعه مهارت های خواندن رو می گی‏،‏ ها؟
اوه‏،‏ ببخشید‏.‏
حالا موضوعت چیه؟
ژاپنی مدرن‏.‏
راجع به راشومونه‏.‏
منظورت راشومون اثر آکوتاگاواست؟
‏-‏آره‏.‏ ‏-‏متاسفم‏.‏
راستش تازگیا یه دور دیگه خونده بودمش
واسه همین جا خوردم‏.‏
که اینطور‏.‏ راشومون‏،‏ ها؟
بعد از ظهر سردی بود‏.‏
خادم یه سامورایی زیر راشومون ایستاده بود و منتظر بند اومدن بارون بود‏.‏
خادمی که کیمونوی آبی پوشیده بود‏،‏
هفتمین و بلندترین گامش رو برداشت و نشست
و با بی حالی بارون رو تماشا کرد‏.‏ توجهش به
جوش بزرگ آزاردهنده ای که روی گونه راستش دراومده بود جلب شده بود‏.‏
حالا با کدوم قسمتش مشکل داری؟
درکش می کنم‏،‏ ولی‏.‏‏.‏‏.‏
سوالت چیه؟
بذار ببینمش‏.‏
‏"‏نظرتون راجع به عملکرد خادم چیه؟
هر چی دلتون می خواد آزادانه در موردش بنویسین‏.‏‏"‏
سوال بدیه‏.‏
سوال بدیه؟
سوال خوب چیزی میشه که
بتونی از لحاظ منطقی یه جوابی براش پیدا کنی‏.‏
به نظر من این سوال خوبی نیست چون
هر کسی می تونه وابسته به سلیقه شخصی خودش یه جوابی بهش بده‏.‏
بهم گفتن که جواب این سوال تاثیری روی نمره ام نداره‏.‏
اوه‏،‏ حالا که اینطوره‏،‏ داستانش فرق می کنه‏.‏
وقتی بتونی راحت و آزادانه انگیزه های شخصیت هات رو تصور کنی‏،‏ خوندن رمان برات خیلی جالب تر میشه‏.‏
‏"‏خادمی که داشت از گشنگی می مرد
با یه آدم خاصی توی برج ملاقات کرد‏.‏
اون آدم پیرزنی بود که موهای یه مرده رو از جا کنده بود‏.‏
خادم با خودش فکر کرد که طرف مرتکب چه جرم وحشتناکی شده و عصبانی شد
ولی اون بهش گفت که می خواد اون موها رو به عنوان کلاه گیس بفروشه‏.‏
اصولا این کار رو برای زنده موند می کرد‏.‏
بعد شجاعت خاصی تو دل خادم به وجود اومد‏.‏
شجاعت تبدیل شدن به یه دزد به جای از گشنگی مردن‏.‏
ژاپنی مدرن
چیزی که اون یه عمل شیطانیم ی دونست
تبدیل به دلیل شکوهمندی برای زندگی شد‏.‏‏"‏
به این ترتیب داستان با چند استنباط به پایان می رسه‏.‏
‏-‏نتیجه گیری‏.‏‏.‏‏.‏ ‏-‏چی؟
نتیجه گیری خاصی هم میشه ازش کرد؟
چی؟ نتیجه گیری؟
اوه‏،‏ تازه دوزاریم افتاد‏.‏
تا حالا در موردش فکر نکرده بودم‏.‏
واقعا خیلی جالب بود‏.‏
اوه‏،‏ متاسفم‏.‏
این داستان نتیجه مشخصی نداره
ولی اکوتاگاوا آخرین جمله اش رو چندین بار نوشته‏.‏
کسی نمی دونه چی به سر اون خادم فرودست افتاد‏.‏
تو جمله قبلیش نوشته که
اون خادم زیر بارون به سمت شهر دوید تا سرقت کنه‏.‏
نمی دونم آکوتاگاوا چه فکری می کرده
ولی گمونم وقتی این جمله رو می نوشته
شجاعت اون خادم برای دزد شدن حتما خیلی برای آکوتاگاوا مهم بوده‏.‏
نظر من اینه‏.‏
کوندو‏-‏سان تو چیکار می کردی؟
چی؟
اگه تو جای اون خادم بودی‏،‏
تو هم مثل اون یه دزد می شدی؟
فکر نکنم دزد می شدم‏.‏
خب‏،‏ فکر نکنم بتونم یه دزد بشم‏.‏
وقتی به سن من برسی‏،‏ عادت می کنی که بزدلانه زندگی کنی‏.‏
می خوام تا جایی که می تونم از دردسر دوری کنم‏.‏
اگه من اون خادم بودم
زیر اون برج می موندم تا بارون بند بیاد‏.‏
ممکنه نتونم از جام تکون بخورم
حتی بعد بند اومدن بارون‏.‏
تو چی‏،‏ تاچیبانا‏-‏سان؟
چی؟ اگه من بودم‏.‏‏.‏‏.‏
متاسفم‏.‏
سوال سختی بود‏.‏
الان به این میشه گفت یه سوال بد‏.‏
کوندو‏-‏سان آکیرا
جوش اون خادم نشانه جوانیه‏.‏
من یه آدم میانسالم که حتی دیگه جوشم نمی زنه‏.‏
من نه شجاعتش رو دارم و نه دیگه انرژی لازم برای تغییر طرز فکرم‏!‏
‏-‏کوندو‏-‏سان‏!‏ ‏-‏بله‏!‏ اومدم‏!‏
نظرت راجع به عملکرد خادم چیه؟
ممنون‏.‏
جواب جالبی بود‏.‏
‏-‏اوه‏،‏ جوشت رفته‏.‏ ‏-‏آره‏.‏
نیشیدا‏-‏سان‏،‏ موهام رو کوتاه کردم‏.‏
خوشحالم‏.‏
اوه‏،‏ یوشیزاوا‏-‏کون‏!‏
موهات رو کوتاه کردی‏.‏ شاه پسر‏!‏
‏-‏شب خوبی داشته باشین‏.‏ ‏-‏خسته نباشی‏!‏
نمی دونم اشکالی نداره دعوتش کنم یا نه‏.‏
ممنونم که منتظر موندی‏.‏
بیا بریم‏.‏
امیدوارم این شجاعت تاثیر مثبتی
روی زندگی اون خادم در آینده بذاره‏.‏
دلم می خواد نتیجه این داستان رو بخونم‏.‏
بارش باران یک بعد از ظهر تابستانی در زیر باران
زیر چتر بوسه
آروم بر گونه خیست بوسه زدم
واسه همین هنوزم مشتاقشم
اینقدر حواسم پرته که همچنان غرق رویام
در رویایم تو چیزی جز بخشی از وجودم نیستی
هنوز کافی نیست هنوز چیزی از دست نرفته
بیگناهی دست های به هم پیوسته مان
چه چیز خوبی را از دست دادیم؟
چه چیز بدی را می دانستیم
زیر باران‏،‏ با این جملات خیس می شم
این کافی نیست
هنوزم نمی توانم با روزایی که در رویای شمارش
معکوسم بودم خدافظی کنم
چه چیز خوبی را از دست می دهیم؟
اگه لمست نکنم‏،‏ آیا قادر به لبخند زدن خواهم بود؟